همایش ملی احیای بوم‌شناختی بر پایه طبیعت با تاکید بر زنبورعسل

چکیده مقاله

وجود پوشش گياهي شهد¬زا و گرده¬زا مي¬توانند زمينه اشـتغال برای كـاربري زنبورداري به¬عنوان يكي از جنبه¬هاي استفاده چندمنظوره از مراتع را فراهم آورند. شناخت دقيق گياهان مورد علاقه زنبورعسل و نقاط پراكنش آنها از ابزارهاي مهم برنامه¬ريزي برای توسعه زنبورداري استان، در قالب طرح¬های مرتعداری تلفیقی است. هدف از انجام این پژوهش، شناسايي گياهان مورد استفاده زنبورعسل با تأکید بر گیاهان شاخص در مراتع قشلاقی استان بوشهر است. به¬همین منظور، جمع¬آوری گونه¬های گیاهی، طی فصل رویش از اطراف زنبورستان¬ها، صورت گرفت. نتایج نشان داد از بين گونه¬هاي گياهي جمع¬آوري شده، تعداد 70 گونه داراي جذابيت و مورد استفاده برای زنبورعسل بودند. در مناطق مورد مطالعه به ترتیب گیاهان تیره باقلائیان (Leguminosae)، کاسنیان (Asteraceae) و نعنائیان (Lamiaceae) به ترتیب با 13، 12 و 11 گونه، مهمترین منابع شهد و دانه گرده می¬باشند. همچنین 9 درصد از گونه¬ها مولد شهد، 11 درصد مولد دانه گرده و 80 درصد از گیاهان هم مولد شهد و دانه گرده در ترکیب پوشش گیاهی مراتع استان رویش دارند. گونه¬های ارزشمند کُنــار (Ziziphus spina-christi)، بادام کـوهی (Prunus scoparia)، گون انزروت (Astragalus fasciculifolius)، لعل کوهستان (Oliveria decumbens)، آویشن شیرازی (Zataria multiflora) و شکرتیغال (Echinops ritro) به¬عنوان گیاهان شاخص استان بوشهر بوده که در تولید عسل تک¬گیاه مورد استفاده قرار می¬گیرند. بنابراین شناخت گياهان، منجر بـه تهيه تقويم زنبورداري، پتانسيل زنبور پذيري استان بوشهر و مهم¬تر از همه، قابـل کاربـرد در تعییـن شایسـتگی مراتع از جنبه زنبـورداری در طرح¬های مرتعداری تلفیقی خواهد بود.

کلمات کلیدی:

گياهان شهدزا، گياهان گرده زا، زنبورداري، استفاده چند منظوره، مراتع قشلاقی، استان بوشهر