همایش ملی احیای بوم‌شناختی بر پایه طبیعت با تاکید بر زنبورعسل

چکیده مقاله

موم زنبور عسل (Beeswax) با کد افزودنی E901، یکی از ارزشمندترین محصولات طبیعی کندو است که به‌طور گسترده در صنعت غذا به عنوان عامل پوشش‌دهنده، براق‌کننده، آزادکننده و ماده اولیه بسته‌بندی‌های خوراکی زیست‌تخریب‌پذیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. علیرغم سابقه طولانی مصرف و تأییدیه‌های ایمنی معتبر GRAS از FDA و ADI ، این ماده با چالش‌های جدی مواجه است. حضور باقیمانده آفت‌کش‌ها (به‌ویژه کنه‌کش‌ها مانند کومافوس و کلرفنوینفوس)، آلاینده‌های زیست‌محیطی مانند فتالات‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAHs) و همچنین معضل تقلب با مواد ارزان‌تری چون پارافین و استئارین، ایمنی و اصالت محصولات مبتنی بر موم را تحت تأثیر قرار داده است. در مقابل، پتانسیل فوق‌العاده موم در افزایش عمر قفسه محصولات کشاورزی (از طریق پوشش‌های خوراکی کاهش‌دهنده تعرق و تنظیم‌کننده تنفس) و نقش محوری آن در توسعه بسته‌بندی‌های پایدار و زیست‌تخریب‌پذیر به عنوان جایگزینی برای پلاستیک‌های نفتی، فرصت‌های بی‌نظیری را پیش روی این صنعت گشوده است. این مقاله مروری، با استناد به جدیدترین یافته‌های علمی منتشر شده، به تحلیل جامع این چالش‌ها و فرصت‌ها می‌پردازد و چشم‌انداز آینده موم زنبور عسل را در صنعت غذا ترسیم می‌کند.

کلمات کلیدی:

موم زنبور عسل، E901، باقیمانده آفت‌کش‌ها، تقلب، بسته‌بندی پایدار، پوشش خوراکی